Historiek

Priester D’Artois (hiernaast afgebeeld op de foto), de eerste priester van de Sint-Jozefparochie, lag in 1898 aan de basis van de Volksharmonie. Zijn vriend Guillaume Vanmaele leidde in het naburige Halewijn een groepje van een twaalftal muzikanten, namelijk ‘De Harmonie Populaire’. D’Artois haalde Vanmaele naar de Barakken waar hij in de ‘Rue de Reckem’ (huidige Moeskroenstraat) uitbater werd van de herberg ‘A la clé de sol’. Zijn muzikanten volgden hem, werden aangevuld en zijn herberg werd een repetitielokaal. Meteen was zo ‘het muziek van de Barakken’ geboren. De naam Harmonie Populaire werd na enkele jaren vervangen door Volksharmonie. Op hun eerste Sint-Ceciliaviering in 1898 telde de groep 25 muzikanten en in 1900 kreeg de harmonie haar eerste vlag.

In 1920 echter begon de heropstanding door toedoen van Priester Remi Verfaille (foto). Hij zorgde onder andere voor een tweede uniform en zonder zijn financiële steun en inzet was er wellicht nooit meer sprake geweest van een harmonie. Het tweede uniform had een katoen-gele stof met rode biezen en een kepie in dezelfde kleuren.

Heliodore Soenen, toen reeds dirigent van ‘De Eendracht’ uit Wevelgem, werd de nieuwe dirigent. Tot op vandaag zal de naam Soenen niet meer uit de harmonie verdwijnen. Hij bracht zijn zonen Adelbert en Herbé mee naar de harmonie. Pastoor Verfaille kon zijn werk echter niet afmaken gezien hij in 1924 overgeplaatst werd naar Egem. Ter gelegenheid van zijn aanstelling als priester aldaar verzorgde de harmonie alsook de andere verenigingen van Nieuw Leven (de toneelgroep, de symfonie, de turngroep Staal Sterk) het feest (onderstaande foto).

In 1922 werd Emiel Lannoy (foto), tot hiertoe vaandeldrager, voorzitter van de harmonie. Meer dan twintig jaar zou hij voorzitter blijven, tot aan zijn overlijden in 1945.
In 1925 werd Adelbert Soenen ‘leermeester’ van de harmonie. Hij leerde jongeren een instrument aan en dit zou kort na WOII tot het ontstaan van de jeugdharmonie leiden. In 1929 overleed erevoorzitter Jules Dewitte. Hij werd opgevolgd door apotheker Marcel Cardoen. 

Het decennium 1930-1940 werd gekenmerkt door de crisis die WOII voorafging en ook voor de harmonie had dit zijn gevolgen. De samenhorigheid verdween, het ledenaantal daalde en de afwezigheden op de wekelijkse repetities namen toe.  Het bestuur stelde een reglement op dat in 1934 in zakformaat verscheen. Het bevatte 39 artikels en wees bestuurs- en spelende leden op hun plichten.

In 1930 vroeg de harmonie voor het eerst de titel “Koninklijk” aan. Om deze titel te bekomen diende de harmonie te worden gerangschikt in “Eerste divisie”. Tijdens de muziekwedstrijd te Tielt in 1937 behaalde ze een eerste prijs in uitvoering alsook voor de marswedstrijd. De harmonie werd opgenomen in tweede afdeling. Nog één categorie scheidde de harmonie van de eerste afdeling die de titel zou opleveren. Net toen ze zich daartoe bekwaam achtte eind de jaren ’30, brak de tweede wereldoorlog uit.

In die jaren ’30 was de jaarlijkse uitstap naar de kust met de bus een hoogdag voor de harmonie. Van 1930 tot en met 1933 was de jaarlijkse uitstap naar Blankenberge. In 1934 ging ze naar Koksijde en dan vanaf 1935 opnieuw naar Blankenberge. Een 200-tal medereizigers vergezelden de muzikanten tijdens deze uitstappen. Op 17 april 1932 vierden de dirigent Heliodore Soenen en solocornet, tevens onderdirigent, Ernest Favoreel (foto) hun gouden jubileum.
Ter gelegenis van deze gebeurtenis schonk de toenmalige pastoor Demonie een brandvenster met de beeltenis van St. Cecilia. Dit brandvenster is nog steeds te bezichtigen in de linker zijbeuk van de St. Jozefskerk te Menen. Als hoogtepunt die dag dirigeerde Heliodore Soenen zijn beide harmonieën, namelijk de ‘Volksharmonie St. Jozef’ en de harmonie ‘Eigen schoon’ uit Wevelgem. Beide harmonieën brachten een gezamenlijke uitvoering met Ernest Favoreel als solist.

Tijdens de jaren ’30 kwam er sleet te zitten op het tweede uniform. Op de bestuursvergadering van 17 augustus 1936 werd beslist de uitstap naar Koksijde in burgerkledij te maken wegens de slechte staat van de uniformen. De aanschaf van een nieuw (derde) uniform zou door kasproblemen en de aankomende wereldoorlog uitgesteld worden. Op het Sint-Ceciliafeest in 1935 kreeg de harmonie wel een nieuwe vlag. 

In tegenstelling tot WOI bleef de werking tijdens WOII verzekerd, zij het op een laag pitje. Onder leiding van Heliodore Soenen bleef een handvol muzikanten de wekelijkse repetities volgen, maar de oorlogsjaren werden getekend door het verlies van enkele steunpilaren. In 1943 stierf Heliodore Soenen op natuurlijke wijze. Hij was meer dan 20 jaar dirigent geweest van de Volksharmonie. Zijn zoon Herbé Soenen volgde hem op. Hij zou later ook dirigent worden van de harmonie ‘Onder Ons’ van Wervik. Heliodore werd door de muzikanten begeleid tot aan zijn graf op de tonen van de door hemzelf gearrangeerde treurmars ‘Désolation’. Deze treurmars bevindt zich nog altijd in de bibliotheek van de Volksharmonie St. Jozef. 

8 maanden later op 7 januari 1944 overleed onderdirigent Ernest Favoreel na een langdurige ziekte. Het leek alsof Ernest zonder zijn beste vriend Heliodore niet verder kon. Opnieuw klonken de tonen van ‘Désolation’. Anderhalf jaar later op 15 april 1945, overleed voorzitter Emiel Lannoy op 65-jarige leeftijd na een langdurige ziekte en werkongeval. Voor de derde keer in 2 jaar werd de harmonie in diepe rouw gedompeld. Toenmalig secretaris Gaston Samyn sprak bij het graf de lijkrede uit en volgt Emiel Lannoy op als voorzitter. Mevrouw E. Lannoy kreeg de titel van erevoorzitster tot aan haar dood in 1959. Het menselijk verlies was groot, materieel echter kwam de harmonie WO II goed door. Instrumenten en partituren bleven bewaard. Zodoende kon de heropbouw starten. Op 13 juli 1946 stelde het bestuurd dokter Gaston Lorfèvre met veel luister aan tot erevoorzitter.

Ondertussen kwam de jeugdharmonie onder leiding van Adelbert Soenen in volle bloei. In 1947 gaf de jeugd hun eerste concert in het stadspark ‘Bois de Boulogne’. De daaropvolgende jaren groeide de jeugdharmonie uit tot een groep van zo’n 50 jonge muzikanten die op 6 augustus 1950 de eerste prijs behaalde op een muziekwedstrijd te Lichtervelde. Willy Soenen, 13 jaar oud, speelde er een solowerk op trompet. Hieronder is de jeugdharmonie te zien zoals ze was in 1948.

De grote harmonie o.l.v. Herbé Soenen was niet zo gelukkig met het succes van de jeugdharmonie. Men vond dat het oorspronkelijk doel van ‘rekrutering en opleiding’ over het hoofd werd gezien. De jeugdharmonie was een harmonie op zich geworden. Uiteindelijk werd de jonge groep muzikanten ontbonden en bij de grote harmonie ingelijfd.

1948 werd een heus feestjaar voor de Volksharmonie. De vereniging bestond 50 jaar, had twee wereldoorlogen overleefd en stond sterker dan ooit. Ter gelegenheid werd een korte historiek uitgegeven in boekvorm door Arnold Joye (werd verkocht aan 20 Belgische Frank). Te dezer gelegenheid vierden 15 leden hun 25 jaar muzikant zijn en de 3 muzikanten die er vanaf de start bij waren, vierden hun 50-jarig jubileum. De 3 jubilarissen waren: Arthur Jacques, Oscar Vercruysse en Arthur Verhaeghe.
Op zondag 13 juni werden de 3 aan huis afgehaald. Na de dankmis om 10 uur volgde een optocht naar het stadhuis waar ze door de burgemeester gehuldigd werden. In de namiddag was er een stoet die om 15u30 aan het Astridplein vertrok.
Het “Korps der oudkrijgsgevangenen” uit Rijsel (130 muzikanten) ging mee in de stoet. Ook ‘Eigen Schoon uit Wevelgem, ‘St. Cecilia’ uit Lauwe, ‘Onder Ons’ uit Wervik, ‘De Bie’ uit Rekkem, ‘KSA-harmonie’ uit Menen, de harmonie uit Moorsele en Geluwe stapten mee in deze door een grote menigte onthaalde optocht. Vanaf 18 uur waren er concerten vanaf de 2 kiosken die respectievelijk in de Moeskroen- en de Rijselstraat waren opgesteld.

Op 11 juli 1948 nam de harmonie deel aan een ‘wedstrijd in stapmarschen’ te Oostende. De harmonie behaalde er de eerste prijs in uitmuntendheid.

Voor de tweede keer in de geschiedenis van de Volksharmonie dook het idee op tot het behalen van de titel “koninklijk”. Hiervoor moest de harmonie in eerste categorie geplaatst worden. Daartoe werd een eredirigent aangesteld nl. Frederic Van Ackere omdat deze meer muzikale eisen kon stellen dan volksvriend Herbé Soenen.
Na twee jaar repeteren onder zijn leiding nam de harmonie deel aan het “lnterprovinciaal Muziektornooi” te Lichtervelde op 5 augustus 1951. Met een score van 91,37 % werd de Volksharmonie in eerste
afdeling gerangschikt. Bijgevolg werd de vereniging bekroond met de titel “Koninklijk” bij
K.B. van 3 december 1951.
Eredirigent Frederic Van Ackere had zijn taak volbracht en Herbé Soenen nam de muzikale leiding opnieuw over.

In 1954 werd Cyriel Van Coillie ingehuldigd als nieuwe priester (foto). Hij werd meteen aangesteld als proost en zou een zeer beminde figuur worden op de Barakken.

Op 12 juni 1960 verscheen de harmonie voor het eerst met het nieuwe uniform in de jaarlijkse processie in de Barakken. Het werd het 3de kostuum in de geschiedenis van het korps. Het uniform (militaire stijl, vliegeniersblauw) zou afbetaald worden door een ‘Tyroler Amusementsorkest”, een blaaskapel o.l.v. Herbé Soenen die opgericht werd met de bedoeling de kostuums te betalen. Deze groep bestond uit een 25-tal muzikanten en trad tussen 1960 en september 1962 vooral op tijdens dansavonden. In september 1962 werd dit gelegenheidsorkest opgedoekt, omdat het doel bereikt was. De kostuums waren betaald.

In 1960 kreeg de harmonie een nieuwe vlag.

De vlag werd ontworpen door EH Roland Vanneste en werd gemaakt uit ‘nylon’. Op de vlag kan je de patroonheilige ‘Sint-Cecilia’ zien, alsook de kerktoren van de St-Jozefskerk te Menen en het toenmalig stadschild van de stad.

Sinds 1959 was Herbé Soenen ook dirigent van de harmonie “Onder Ons” te Wervik. Zo kwam het dat de Wervikse harmonie hetzelfde uniform had en dat de dirigent Herbé Soenen beide korpsen soms samen liet opstappen. Op die manier kreeg hij een 100-tal muzikanten bijeen. Ze traden onder andere een aantal jaren samen op te Rijsel op uitnodiging van de “Kring der Belgen” om er de nationale feestdag op te luisteren.
Op het St. Ceciliafeest op 17 november 1963 kregen 31 leden Fedekameretekens. 1 ervan was Arthur Verhaeghe die gehuldigd werd voor zijn 65-jarig lidmaatschap, m.a.w. sinds de oprichting in 1898. 1 jaar daarvoor, namelijk op 8 september 1962, werd Arthur Verhaeghe gehuldigd met een gouden medaille in de Orde van Leopold II, dit bij K.B. van 15 januari. In december 1964 overleed Arthur Verhaeghe.

Het begin van de jaren 60 was voor de harmonie een moeilijke periode. Het ledenaantal daalde zienderogen. De opkomst van vooral de televisie had een serieuze weerslag op het verenigingsleven. Uit een bestuursvergadering van 27 juni 1963 waarin de samenwerking met de harmonie “Onder Ons” te Wervik in vraag werd gesteld, noteren we volgende uitspraak van dirigent Herbé Soenen: ” ’t Wordt bijna onmogelijk voor de harmonie om alleen op te treden zonder een flauw figuur te slaan”. Toch bleef de harmonie, in tegenstelling met de eens zo bloeiende toneelvereniging op de Barakken, overeind.

In 1965, in de nacht voor de jaarlijkse gezamenlijke (Menen – Wervik) uitstap naar Rijsel, overleed volledig onverwacht dirigent Herbé Soenen. Herbé was 21 jaar dirigent geweest van de harmonie waarvan hij sedert 1920 lid was. Op 21 juli 1965 werd hij plechtig begraven. Die dag musiceerde de dubbelharmonie voor het laatst samen op de muziek geschreven door zijn vader “Désolation”. In Wervik volgde zoon Willy Soenen zijn vader op als dirigent, in de Barakken werd broer Adelbert Soenen de nieuwe leider. Beide korpsen hielden nog een aantal jaren contact met elkaar en stuurden t.g.v. het jaarlijks St. Ceciliafeest een delegatie naar het feest van de vroegere broedermaatschappij. Ook dit gebruik ging na een aantal jaren verloren.

In 1969 werd onder impuls van Robert Pille en Hilaire Joye gestart met een majorettenkorps. Zij traden voor het eerst op tijdens de St. Ceciliauitstap op 16 november 1969 en oogstten veel succes. Chef majorette, Catelijn Weherman voerde die dag een groep van 8 majoretten aan. 

Halverwege de jaren 70 was een serieuze bloeiperiode voor de majorettenploeg. Op 6 januari 1976 kregen ze een nieuw uniform. De meisjes treden er voor het eerst mee op te Bailleul op 29 februari tijdens de carnavalstoet. De chef-majorette Lina Declercq was volledig in het wit, gevolgd door de 4 onderchefs volledig in het blauw en daarna de overige leden (wit en blauw). Wekelijks werd er in de sportzaal van het St. Jorisinstituut gerepeteerd op zaterdag van 13 tot 14 uur.

Op 21 maart 1970 gaf Adelbert Soenen zijn afscheidsconcert als dirigent in de Kring. Zijn zoon Etienne Soenen nam het stokje over. Meteen was het verdere bestaan van onze maatschappij in handen van de derde generatie Soenen. Adelbert zelf werd eredirigent en nam als fluitist terug plaats tussen de muzikanten.

Zo komen we stilaan bij 1973, het jaar waarin de harmonie zijn 75-jarig bestaan vierde. 4 dagen lang was er feest in de Barakken. Het feestprogramma werd in elkaar gebokst door Hilaire Joye, Hubert Fournier en Raf Allaert. Hoogtepunt van de festiviteiten die plaatsvonden in een tent op de terreinen van het Atheneum in de Zuidstraat, was ongetwijfeld het optreden van de toenmalige Vlaamse charmezangeres nr. 1 MARVA met orkest, in die tijd een ganse gebeurtenis. Ter gelegenheid van het jubileum werd er ook een groepsfoto gemaakt van de harmonie met de majoretten, alsook een foto van de majoretten apart in de zaal van de inmiddels afgebroken Legia.

Voor het eerst werd ook zustermaatschappij ‘De Plicht’ uitgenodigd. De vierdaagse festiviteiten kregen nog een uitloper op 24 november 1973 met een jubileumbanket dat ter gelegenheid van St. Cecilia 1973 aan de leden werd aangeboden. Die avond sprak Hilaire Joye, als voorzitter van het feestcomité, zijn dank uit aan iedereen die zich belangeloos had ingezet voor het welslagen van het jubeljaar.
Dokter Lorfèvre had op het feestbanket op 31 mei zijn afscheid aangekondigd als erevoorzitter. Hilaire Joye maakte tijdens zijn toespraak op het St. Ceciliafeest de nieuwe erevoorzitter bekend, namelijk Gaston Samyn, voorzitter van onze vereniging sinds 1945. Gezien Gaston erevoorzitter werd, moest er een nieuwe voorzitter gekozen worden. Het werd Raf Allaert, die als bestuurslid sinds 1970 actief was. Op die manier trad de harmonie met een verjongde en vernieuwde bestuursploeg het eeuwfeest tegemoet.

1 week na het St. Ceciliafeest traden de 3 Meense harmonieën (Volksharmonie, KSA-Harmonie en De Plicht) op ter gelegenheid van “Meense Melomanen Musiceren”, een organisatie van ‘Jeugd en Muziek’. Op 22 februari 1974 nodigde het bestuurd de muzikanten met familie uit op een avond hoofdvlees en patatten met de pelle. Die avond werd het 75-jarig bestaan herbeleefd met een filmvertoning van ongeveer 20 minuten over de feestelijkheden. 
Op 17 december 1974 overleed ereondervoorzitter en grote bezieler van de majoretten Robert Pille. Op 6 oktober 1974 nam de harmonie deel aan een muziekfestival te Wervik ter gelegenheid van 15 jaar Fedekam West-Vlaanderen. Mede door de bloei van de KSA-harmonie in die tijd, sloten vele jonge muzikanten zich aan bij de Volksharmonie. Een evolutie die de nieuwe voorzitter sterk toejuichte. 

Op het St. Ceciliafeest van 29 november 1975 werden 3 pioniers vereremerkt met de gouden palm in de kroonorde, namelijk Paul Lannoy, Adelbert Soenen en Gaston Samyn. 

Op 17 augustus 1974 werd er voor het eerst gerepeteerd in het nieuw lokaal boven de Kring. De wand van het lokaal kon men wegnemen zodat de muzikanten vanop hun repetitiestoel een concert konden verzorgen voor de toehoorders in de kapel die dan dienst deed als concertzaal. Op die manier gaf de harmonie jaarlijks een aperitiefconcert ter gelegenheid van de ‘Fancy Fair’. 

Mede door de bloei van de KSA -harmonie in die tijd, sloten stilaan vele jonge muzikanten zich aan bij de Volksharmonie, een evolutie die de nieuwe voorzitter sterk toejuichte.

Eind 1975 werd in navolging van wat vroeger Adelbert Soenen deed, het jeugdorkest gesticht (vandaag gekend onder de naam ‘Athalo’). Op 28 december 1975 repeteerden 15 jongeren voor het eerst onder leiding van Dirk Vandamme. Het jeugdorkest gaf zijn eerste optreden op het Lenteconcert op 21 maart 1976 in het St. Aloysiuscollege met 19 leden. Op 28 november 1976 speelde het jeugdorkest voor het eerst op eigen initiatief in Rusthuis ‘Ter Linden’. Dirk Vandamme leidde het jeugdorkest tot in november 1978 en werd opgevolgd door Etienne Soenen. In december 1981 volgde Lieven Maertens Etienne op. 

Om de zware onkosten van een harmonie te dragen, werd in 1976 ter gelegenheid van Wieltjesfeesten voor het eerst een bal georganiseerd. Dit Wieltjesbal op 4 september 1976 zou 7 maal herhaald worden en ging door in de sporthal van het St. Aloysiuscollege te Menen. Na 7 jaar besliste de directie echter zijn zaal niet meer ter beschikking te stellen voor balavonden. De Wieltjesbalfeesten waren elk jaar een overrompelend succes. Deze beslissing betekende dan ook een serieuze financiële aderlating voor de harmonie.

1978 zou een belangrijk jaar worden voor de Volksharmonie. De harmonie bestond 80 jaar en ter gelegenheid daarvan nodigt ze de Kortrijk Brass Band uit op het lenteconcert van 9 april. 1 week later nam ze te Langemark deel aan het provinciaal tornooi voor harmonieën en fanfares. Na de mislukte poging te Aartrijke in 1974 slaagde ze in haar opzet en promoveerde ze onder leiding van Etienne Soenen (foto) naar de 2de afdeling. De promotie was voor Etienne de ultieme beloning voor zijn jarenlange inzet. Nu wenste hij opgevolgd te worden door een beroepsmuzikant. Etienne wou graag zelf weer plaatsnemen tussen de muzikanten. Lieven Maertens, die optrad als solo-trombone met de Kortrijk Brass Band tijdens het lenteconcert, werd de nieuwe dirigent. Voor het eerst in haar bestaan werd de harmonie geleid door een beroepsmuzikant. 
Tijdens het jaarlijks aperitiefconcert, nam op 2 juli 1978 Lieven Maertens het dirigeerstokje over van Etienne Soenen. Zo kwam er een einde aan 3 generaties durend dirigentschap (1920 – 1978) van de familie Soenen.

Eind 1978 werd ook voor de eerste keer over Tenerife gesproken. Een droom die werkelijkheid werd in augustus 1979.
1979 begon voor de harmonie in rouw. Boegbeeld van onze vereniging Adelbert Soenen die op 19 augustus 1978 nog zijn gouden bruiloft vierde, overleed op 23 februari in de St. Joriskliniek. Hij was 76 jaar. Uit het ‘In Memoriam’ halen we volgend fragment: Soms zegt men ‘een blad werd omgedraaid’… Maar met het heengaan van Adelbert Soenen is bij de Koninklijke Volksharmonie een boek dichtgeklapt.

Na veel voorbereidend werk trok de Volksharmonie op initiatief van bezieler Hilaire Joye van 3 tot 11 augustus 1979 naar Tenerife. 42 muzikanten, 11 majoretten en 75 medereizigers logeerden er in het hotelpark TENBEL, residentie Frontera en beleefden er een unieke vakantie. Ongetwijfeld een hoogtepunt in het bestaan van de 81-jarige vereniging.

Dagelijks moest de harmonie er, meestal aan de rand van één of ander zwembad, een kort concert verzorgen. Voor de rest van de dag was iedereen vrij. De harmonie werd er aangekondigd als “Filharmonica San Jose de Belgica”.

Ondertussen zocht men naar een alternatief voor het lenteconcert, tot dan het jaarlijks terugkerende muzikale hoogtepunt van de vereniging. Het zouden de fameuze ‘Nieuwjaarsklanken’ worden die voor het eerst georganiseerd werden in 1981. In samenwerking met het gemengd koor “De Posthoorn” uit Wevelgem, onder leiding van Andre Devoldere, werd op 16 en 17 januari 1981 respectievelijk in de Franciscuskerk te Menen en in de Wijnberg te Wevelgem een concert gegeven. Flandria Nieuws, het tijdschrift van het Muziekverbond West-Vlaanderen, had het in zijn recensie over een initiatief dat navolging verdient. Tot op heden blijft Nieuwjaarsklanken een succesformule. Jaarlijks wordt er een thema vooropgezet en wordt een gastgroep uitgenodigd. Tevens wordt speciale aandacht geschonken aan decor en presentatie. 

In 1981 van 27 mei tot 1 juni ging de harmonie op reis naar Luzern. 132 reizigers nemen op woensdagavond 27 mei de slaaptrein te Brussel-Zuid, richting Grand Hotel Intersoc te Brunnen aan het Vierwoudstedenmeer. De harmonie reisde dan per boot verder naar Luzern, alwaar ze werden ontvangen door de voorzitter van het Knabenmusik der Stadt Luzern en een concert gaf op de Kurplatz aan de rand van het meer. 
In 1983 ontving de harmonie op zijn beurt het Knabenmusik der Stadt Luzern van 8 tem 11 juli voor een gezamenlijk concert in het OC te Menen.

Van 5 tot en met 8 april 1985 ging de harmonie opnieuw op reis. Ditmaal richting Ettenheim, gelegen in het Zwarte Woud in Duitsland. De harmonie gaf er jubileumconcert in de plaatselijke Stadthalle samen met de Stadtkapelle Ettenheim.

1982 was het jaar van de verhuis naar het huidige lokaal in de vroegere meisjesschool ‘De Calvarieberg’. De harmonie repeteerde er voor het eerst op 5 november 1982. Ter gelegenheid van St. Cecilia op 26 november 1983 werd dit nieuwe lokaal officieel ingehuldigd in aanwezigheid van de prominenten. Tot de dag van vandaag repeteren wij nog steeds in dat repetitielokaal in de Schansstraat te Menen.

In 1987 kreeg de harmonie een nieuwe voorzitter, namelijk Patrick Deceuninck (links op de foto). Hij volgde Raf Allaert op die erevoorzitter werd (rechts op de foto).

Na maandenlange intense voorbereiding promoveerde de Volksharmonie onder leiding van Hans Lesage op 23 april 1989 te Diksmuide tot de categorie ‘Uitmuntenheid’. De harmonie speelde er het opgelegd werk “Folkloristische Fantasieën” van Marcel de Boeck en als keuzewerk “Coast Impressions” van André Waignein. Dirigent Hans Lesage sprak over de mooiste dag van zijn leven, na zijn huwelijk.
Op 1 juli 1989 nam de harmonie deel aan een taptoe te Rekkem naar aanleiding van 125 jaar Harmonie ‘De Bie’. Gezien er wat sleet kwam op de uniformen, die sinds 1960 in gebruik waren, was er al dikwijls gedacht aan vernieuwing. Onder impuls van erevoorzitter Charles Deny, werd het nieuw uniform realiteit en kon het op 11 januari 1992, tijdens de jaarlijkse nieuwjaarsklanken, voorgesteld worden aan het publiek. Wegens verbouwingswerken aan de concertzaal van het OC, trad de harmonie dat jaar uitzonderlijk op in het cultureel centrum ‘Guldenberg’ te Wevelgem. Het nieuwe (en momenteel ons huidig) uniform bestaat uit een donkerblauw uniform met gele bies op de broek, wit hemd en een blauwe das met een harp als embleem. Op de borstzak prijkt een schild met de afbeelding van St. Jozef. Een kepie voor de heren en een hostesshoedje voor de dames geven de ‘Finishing touch’. Ondertussen dragen de dames ook een kepie.

Links zien we Hans Lesage in het nieuwe uniform. In het midden staat Nathalie Grymonprez en rechts zien we Patrick Deceuninck (toenmalig voorzitter).

In 1993 werd er 10 jaar ‘Nieuwjaarsklanken’ gevierd. Deze viering stond niet in het teken van een bepaald thema. Het werd een jubileumconcert met een selectie van de beste werken uit de vorige edities. Op zaterdag 15 mei 1993 nam de harmonie opnieuw deel aan het provinciaal tornooi te Diksmuide. De harmonie opteerde deze keer niet voor promotie, maar voor behoud in de categorie ‘Uitmuntendheid’. Onder leiding van Hans Lesage slaagde we hier ook in.

Ter gelegenheid van St. Cecilia 1994 werd Etienne Soenen gehuldigd voor 40 jaar muzikant. Hij kreeg de zilveren medaille in de orde van Leopold II.

Nieuwjaarsklanken 1995 was een legendarische editie. Het werd een soort revue waarin vanalles gebeurt. Het geheel werd bedacht en uitgewerkt door initiatiefnemers Pascal Poot (huidige instructeur van ons percussie ensemble ‘Barakatak’) en Jan Vandorpe met gastpresentator Jacques Coorevits in een hoofdrol. Onder de titel ‘Verrassende Melodieën’ wekte men de nieuwsgierigheid van het publiek. Iedere muzikant had de opdracht gekregen niets los te laten over de repetities. Mede door deze geheimzinnigheid lokte de harmonie een overvolle zaal. De jongeren dienden zelf plaats te nemen op de trappen van de middengang.
Het werd een uniek concert waar er tot op de dag van vandaag nog steeds over gesproken wordt. Dit concert werd ook volledig vastgelegd op video. Er wordt nog steeds gesproken over het lege podium bij het begin, de toeterblazende 500 man sterke zaal, de trampolinespringende dirigent enzovoort… Hoedje af voor Pascal en Jan!

1995 werd een heel belangrijk jaar voor de harmonie. 3 jaar voor haar eeuwfeest, kreeg de vereniging zowel een nieuwe voorzitter, een nieuw bestuur als een nieuwe dirigent. Voorzitter Patrick Deceuninck had ontslag genomen omwille van te drukke beroepsbezigheden. Toon Vanholme volgde hem op (afgebeeld op de foto).

Tevens werden op initiatief van bestuurslid Dirk Blomme enkele nieuwe, jonge krachten lid van het bestuurd. Jan Vandorpe volgde Toon Vanholme op als secretaris. Zijn broer Geert Vandorpe werd de verantwoordelijke voor de jeugdharmonie. Tevens kwamen Bart Joye en Guy Vanooteghem het bestuur versterken. Ongeveer op hetzelfde moment nam Hans Lesage ontslag als dirigent. Na een tussenperiode met onderdirigent Dominiek Allaert (momenteel onze huidige voorzitter), werd hij in september 1995 opgevolgd door dirigent Luc Note uit Koksijde (afgebeeld op de foto). Luc Note nam ook de leiding over van de jeugdharmonie. Amper 3 maanden later, meer bepaald op 20 januari 1996, dirigeert Luc Note zijn eerste Nieuwjaarsklanken met ‘popmuziek’ als thema. Onder de titel ‘Het Popmuseum’ lokt de Volksharmonie opnieuw een bomvolle zaal.

Ter gelegenheid van het St. Ceciliafeest op zaterdag 23 november 1996 worden Luc Poot (vader van Pascal Poot) en Freddy Devoldere vereremerkt met de zilveren medaille in de orde van Leopold II. Freddy Devoldere was pas 11 toen hij lid werd van het jeugdmuziek. Een kwarteeuw lang leidde Freddy jonge trommelaars op, een taak die hij in 1987 omwille van beroepsredenen doorgaf aan Pascal Poot. Het trommelkorps groeide ondertussen uit tot een percussie ensemble onder de naam ‘Barakatak’.

In 1998 vierde de harmonie zijn 100-jarig jubileum. Naar aanleiding van dit jubileum maakte Joye Bart een kijkboek met de geschiedenis van de harmonie.

In het OC de Steiger werd een tentoonstelling “100 jaar muziek op de Barakken” geopend. Het weekend van 1 t.e.m. 3 mei werd het hoogtepunt van het jaar, met ondermeer een jongerenfuif, optreden van Kliekske, Willem Vermandere, een feestbanket en een muziekfestival met diverse korpsen.

De Wieltjesfeesten van 5 september 1998 werd voor het 100 jarig bestaan een editie met de taptoe van 4 Nederlandse muziekformaties. De zaterdag werd in Park Ter Walle de taptoe geopend door de harmonie, gevolgd door de korpsen uit Sneek, Amersfoort, Leiden en Zeeland.

Buiten al dat feestgedoe is er toch ook een ernstige noot. De harmonie, onder leiding van Luc Note en voorzitter Toon Vanholme, moet in 1998 haar krachten meten in het Provinciaal Muziektornooi om haar plaats te behouden in de categorie “Uitmuntenheid”.

Op de foto zien we volgende personen van links naar rechts:

Trommelaars:
Poot Frederik, Achibah Mehdy, Decuyper Pieter, Poot Stefaan, Buyltinck Dempsey, Depoortere Vincent, Vanooteghem Femke, Poot Caroline, Vanooteghem Jelle, Decuyper Ward

Rij 1:
Rosselle Albert, Joye Bart, Vandorpe Geert, Soenen Guy, Vandorpe Jan, Vandamme Erik, Deny Charles, Note Luc, Vanholme Toon, Tanghe Roland, Vandorpe Gilbert, Vanooteghem Guy, Allaert Dominiek

Rij 2:
Roselle Patrick, Soenen Roger, Soenen Etienne, Poot Luc, Tack Adiel, Deceuninck Patrick, Soen Nico, Verbeke Marc, Vandamme Dirk, Verraes Jan, Devoldere Freddy, Syc Lucien, Blomme Dirk, Duthoo Luc, Vandamme Tom

Rij 3:
Soenen Caroline, Vanholme Hilde, Campadieu Diane, Huysentruyt Fabian, Vandewiele Christin, Verhaeghe Filip, Deny Benoit, Deceuninck Luc, Blomme Hans, Vermeersch Guy, Poot Pascal, Vandermeersch Willy, Vandewalle Jose

Rij 4:
Vandermeersch Tom, Verstraete Ineke, Gryp Mieke, Demeyere Isolde, Dekervel Ilse, Vanassche Sofie, Vanholme Sarah, Bekaert Anneleen, Cobbaert karin, Delaere Ilde, Hoet Myriam, Leplae Katrien, Leplae Sofie, Vannoorden Martine

Rij 5:
Vanooteghem Hans, Vlaeminck Tom, Vanryckeghem Tom, Catteeuw Lorenzo, Coppens Xavier, Provost Olivier, Pecqueur Matthias, Vannoorden Christophe, Tubaert Geert, Catteeuw Pedro, Catteeuw Dimitri, Provost Jeremy, Samyn Diederik

Ontbreken op de foto:
Boscart Marc, Declercq Daniel, Pecqueur Emmy, Vandorpe Rik, Vanryckeghem Nathalie

In 2001 sloopte de gemeente de jongensschool en de 2 naastgelegen woningen van de medepastoors. Alles stond al jaren leeg. Alleen de meisjesschool bleef overeind. Op de plaats van de jongensschool en de 2 woningen kwamen bejaardenwoningen.
De parochie besliste om de meisjesschool tot een nieuw parochiaal centrum om te bouwen. De harmonie zou haar zaal moeten renoveren als ze daar wou blijven repeteren.  

Sommige muzikanten konden maar moeilijk afscheid nemen van het repetitielokaal en beslisten daarom om na de laatste repetitie daar te blijven slapen.

Na enkele jaren her en der te hebben gerepeteerd, kon de harmonie opnieuw haar intrek nemen in haar oud vertrouwd lokaal in de Schansstraat op 15 december 2004. Het lokaal was aan een serieuze renovatie toe en onderging daarom een ware metamorfose.

Toenmalig voorzitter Toon Vanholme zei dat dit enkel kon gerealiseerd worden dankzij de financiële steun van de kerkfabriek die de ruwbouw, de vloer en het sanitair voor haar rekening nam. Veel van onze leden hebben zelf de handen uit de mouwen gestoken. Verder werd het project gesteund door het Streekfonds voor Midden- en Zuid West-Vlaanderen, de Koning Boudewijnstichting en Cera.
Het plafond werd verwijderd waardoor je nu de houten balken ziet en er heel wat ruimte is gecreëerd. Hierdoor kwam de harmonie wat in conflict met de akoestische vereisten, maar dat heeft de harmonie opgelost met een akoestische muur. Een functionele toog en prachtig meubilair maken het geheel compleet.

In 2003 kwam opnieuw een bevestiging van het muzikaal niveau, ditmaal met Luc Note als dirigent. In 2007 nam de harmonie deel aan het eerste Provinciaal instrumentaal muziekfestival.

In augustus 2009 kreeg de harmonie een nieuwe dirigent, zijnde Astrid Lecluyse. Ze volgt Luc Note op die sinds 1995 dirigent was van de harmonie.

In 2012 werd de harmonie, onder leiding van Astrid Lecluyse, kampioen in de afdeling uitmuntendheid op een Provinciale wedstrijd van Vlamo. De harmonie behaalde een eerste prijs met onderscheiding (86,5%) met ‘Lake of the moon’ van Kevin Houben en ‘The witch and the saint’ van Steven Reineke. En zo mocht de harmonie ook deelnemen aan de finale nationale wedstrijd voor orkesten in het Lemmensinstituut te Leuven. 

Roger Soenen (zoon van Adelbert Soenen), was onze trotse en trouwe vaandeldrager sinds 1948. Roger was ook jarenlang barhouder tijdens de repetities. Roger overleed op 21 februari 2010 op natuurlijke wijze na meer dan 60 jaar vaandeldrager te zijn. Zijn rol als vaandeldrager werd doorgegeven aan Eric Delmazure, die tevens ook de rol van barhouder heeft overgenomen.

In 2013 nam de harmonie deel aan het herfstmuziekfestival te Izegem, een wedstrijd waar zowel het marcheren als het muzikale aspect beoordeeld wordt.
Ook daar kaapte de harmonie samen met tamboer-majoor Tom Vandamme een prijs weg.

Van 30 juni tot en met 5 juli 2011 werd de harmonie uitgenodigd om deel te nemen aan een internationaal muziekfestival in Praag, Austerlitz en Wenen. Samen met verschillende harmonieën vanuit verschillende landen, mocht de harmonie een optreden geven en een gezamenlijke uitvoering van de Ouverture 1812 in Austerlitz. Dit was een onvergetelijke en ongekende ervaring voor de harmonie.
Het optreden ging door op de domeinen van het kasteel Slavkov, 1 van de mooiste 17de-eeuwse Barokkastelen van die streek.

Op 30 juni verzamelde de harmonie om 21u30 aan het repetitielokaal om dan omstreeks 22u met de bus te vertrekken naar Brno. Op vrijdag 1 juli rond de middag kwam de harmonie aan in Jihlava voor een lunchpauze en om de benen eens de strekken. ’s Avonds kwam de harmonie toe in aan het “Orea Hotel Voronez” in Brno.

De volgende dag werd er onder leiding van Friedemann Riehle gerepeteerd en was er een feestavond met diner op het festivalterrein in Slavkov.

Zondag 3 juli was het zover… Het internationaal muziekfestival. Om 19u werd het festival geopend door een concert van het Praags Filharmonisch orkest. Nadien werd er op het grasveld met alle harmonieën samen de Ouverture 1812 gespeeld.

De maandag vertrok de harmonie naar Praag. Aldaar gaf de harmonie in de namiddag nog een concert in de tuinen van het paleis. Nadien verbleef de harmonie in het “Panorama hotel” om vervolgens dinsdag 5 juli ’s avonds terug te vertrekken richting Menen. 

Op zaterdag 14 april 2024 om 7:30 uur vertrok de harmonie vanuit Menen richting Reims, de historische stad in het noordoosten van Frankrijk. Na een rit van ongeveer 3,5 uur werden we hartelijk ontvangen door onze Franse vrienden. Het programma voorzag een gezamenlijke lunch, een bezoek aan de prachtige stad en haar kathedraal. De hele dag stond in het teken van verbroedering en wisselwerking tussen beide harmonies.

Het hoogtepunt van de avond was het concert in de “Manège” van Reims. Onze harmonie verzorgde de helft van het concert, een unieke gelegenheid om onze muzikale talenten te delen met het Franse publiek.

We verbleven die nacht in CIS-de-Champagne, een eenvoudig maar comfortabel verblijf op slechts 500 meter van de kathedraal. Er was een ontspanningszaal met een professionele voetbaltafel. Ideaal om na een dag vol indrukken nog even te ontspannen.

Op zondag stond een bezoek gepland aan het familiebedrijf van Gaston Revolte, een lokale champagneboer. Tijdens dit bezoek kregen we een kijkje achter de schermen van de ambachtelijke champagneproductie, gevolgd door een degustatie en een lunch op het domein. Wie liever Reims verder verkende, kon dat natuurlijk ook doen.

In 2023 vierde de harmonie zijn 125-jarig jubileum. Het werd een jaar vol evenementen en concerten. In februari speelden we een concert in Park ter Walle, namelijk ‘Muziek uit mijnen tijd’. Hier had de harmonie een speciale gast voor uitgenodigd, namelijk Ingeborg Sergeant. 

Op 15 april speelde de harmonie opnieuw een concert in Park ter Walle, namelijk de ‘ParkProms’. Dit concert was een groot succes en werd samen gespeeld met veel bekende artiesten, zoals Geena Lisa, Gene Thomas, Jan Wuytens en Griet Samain. De presentatie werd verzorgd door Carl Huybrechts.

Ter gelegenheid van het jubileum werd een groepsfoto gemaakt in het park Bois de Boulogne. Ook werd er een nieuwe vlag ontworpen. Het ontwerp kwam van Muylaert Rani.

In mei 2025 trok de harmonie opnieuw op reis, deze keer naar het Groothertogdom Luxemburg. Samen met de lokale harmonie Maacher Musek uit Grevenmacher stond er een bijzonder dubbelconcert op het programma.

Op donderdag 1 mei om 8.30 uur verzamelden we aan CC De Steiger voor de busrit naar Luxemburg. Rond 13.30 uur kwamen we aan in Grevenmacher, waar we de vlindertuin en de wijnkelder van Bernard Massard bezochten. Daarna werden we hartelijk ontvangen door de burgemeester in het stadhuis.
’s Avonds checkten we in bij Hôtel Simon’s Plaza, waar we de nacht doorbrachten.

De volgende dag stond Echternach op het programma. Er was voor ieder wat wils: van een wandeltocht en mountainbiken tot een ontspannen stadsbezoek.

We maakten de zaterdag een uitstap naar het Duitse Trier, waar we een ontspannen boottocht maakten op de Moezel met een love boat. Daarna genoten we van een heerlijke maaltijd in het typische ‘Bitburger Wirtshaus’, met een gastronomische schnitzel als hoogtepunt.

’s Avonds was het eindelijk zover: het galaconcert met Maacher Musek. Het concert was een daverend succes en trok een grote, enthousiaste opkomst.

Op de laatste dag verkenden we Luxemburg Stad. In de namiddag keerden we huiswaarts, met mooie herinneringen aan een geslaagde reis.